Минусовка «Дрозды

Сонца неба сагравае цяплынёй, І сланечнік расцвітае над зямлёй. Промні сонца на пялёстках жоўтых скул, Мне так вольна і счасліва толькі тут. Толькі тут зямля спявае, больш нідзе, Што ні сцежка баравая, то вядзе Да бацькоўскага парога, да крыніц, Да святых і старадаўніх камяніц. Прыпеў: А для счасця мне патрэбны родны край і родны дом, Богу сэрца, сонца ў небе і сланечнік пад вакном. Хай змывае пыл дарожны цеплы дождж Маніць далеч нас чужая, ды ўсёж, Я трымаюся за гэты мілы кут, Мне так вольна і счасліва толькі тут. Залацісты мой сланечнік над зямлей, Дорыць лету, дорыць сэрцу супакой. Пакуль з раніцы да ночы ён цвіце, Вецер вее, сонца грэе, чмель гудзе. Прыпеў: А для счасця мне патрэбны родны край і родны дом, Богу сэрца, сонца ў небе і сланечнік пад вакном. Хай змывае пыл дарожны цёплы дождж, Маніць далеч нас чужая, ды ўсёж, Я трымаюся за гэты мілы кут, Мне так вольна і счасліва толькі тут. Прыпеў: А для счасця мне патрэбны родны край і родны дом, Богу сэрца, сонца ў небе і сланечнік пад вакном. Хай змывае пыл дарожны цёплы дождж, Маніць далеч нас чужая, ды ўсёж, Я трымаюся за гэты мілы кут, Мне так вольна і счасліва толькі тут.